Msza św. poświęcona 50 rocznicy śmierci Stanisława Gduli – dyrektora Gimnazjum i Liceum Leżajskiego

30.01.2010 roku młodzież naszej szkoły wraz z nauczycielami wzięła udział we Mszy św. poświęconej 50. rocznicy śmierci Stanisława Gduli – dyrektora Gimnazjum i Liceum Leżajskiego w latach 1941 – 1944 oraz 1948 -1949. Uroczystość odbyła się w kościele farnym, a uświetnił ją swoją obecnością Poczet Sztandarowy oraz występ chóru szkolnego pod przewodnictwem mgr Barbary Kuczek.

Na zakończenie dyrektor Stanisław Bartnik przybliżył wszystkim obecnym sylwetkę prof. Stanisława Gduli.

Prof. Stanisław Tadeusz Gdula urodził się w Borysławiu 14 października 1905 roku. Po ukończeniu szkoły podstawowej kontynuował naukę w Gimnazjum Realnym w Leżajsku.
 „Stanisław Gdula był wychowywany tak przez rodzinę, jak i szkołę, w duchu głębokiej religijności, patriotyzmu i sumiennego wypełniania obowiązków, wpojone cechy owocowały w jego pracy dla szkoły, młodzieży i Ojczyzny”.

W roku 1924 rozpoczął studia na Uniwersytecie Jana Kazimierza we Lwowie na wydziale Matematyczno-Przyrodniczym, które ukończył w roku 1929.

Od 1 września 1930r. został powołany na nauczyciela matematyki, fizyki i chemii w ośmioklasowym Gimnazjum im. Bolesława Chrobrego w Leżajsku.

Podczas okupacji hitlerowskiej prof. Stanisław Gdula, narażając swoje życie, zorganizował w rejonie Leżajska tajne nauczanie na poziomie licealnym, a od września 1941 r. kierował konspiracyjnym liceum, które objęło swoim zasięgiem teren późniejszego powiatu leżajskiego . Pod przewodnictwem prof. Gduli egzamin dojrzałości złożyło 35 uczestników, a program gimnazjalny realizowało 316 uczniów. To właśnie m.in. dzięki prof. Gduli ocalała znaczna część zbiorów biblioteki szkolnej, archiwum oraz cenniejsze pomoce z gabinetów szkolnych.

Po zakończeniu działań wojennych, ówczesny burmistrz Leżajska upoważnił Stanisława Gdulę do zorganizowania szkolnictwa średniego na terenie miasta.
1 września 1944 roku w leżajskim gimnazjum zainaugurowano nowy rok szkolny. Nauka odbywała się w bardzo trudnych warunkach, „nie było żadnej pracowni, nie było podręczników. Szkołą i książką był nauczyciel. Młodzież uczyła się z notatek pisanych na papierze pakunkowym”.
W 1945 roku Stanisław Gdula otrzymał od ówczesnego Ministra Oświaty akt stałego mianowania na stanowisko dyrektora Państwowego Gimnazjum i Liceum Ogólnokształcącego w Leżajsku. Niestety po 1949 r. represje stalinowskich władz w stosunku do społeczeństwa, z roku na rok ulegały lokalnie większemu nasileniu. Taka sytuacja miała również miejsce w naszym mieście. Nasilono na szkołę presję ideologiczną, inwigilowano młodzież i nauczycieli, stosowano różnego rodzaju działania prowokacyjne.
Ponieważ dyrektor Stanisław Gdula, zarówno z przyczyn ideowych, jak też jako człowiek głęboko wierzący, odmawiał przystąpienia do PZPR, a tym samym zadeklarowania pełnej lojalności politycznej względem nowych władz, w 1949 roku został odwołany ze stanowiska dyrektora i przeniesiony w stan nieczynny.
Po dwuletniej przerwie zatrudniono go w charakterze nauczyciela liceum w Stalowej Woli, a później w Nisku. W tym mieście zmarł nagle 30 stycznia 1960 roku, a pochowany został w Leżajsku.
U schyłku życia prof. Gdula doczekał się pełnej rehabilitacji - 18 lutego 1958 roku, decyzją Wojewódzkiej Komisji Rehabilitacyjnej przy Wydziale Oświaty Prezydium WRN w Rzeszowie oczyszczono go z zarzutów i przyznano prawo powrotu na wszystkie dotychczas zajmowane stanowiska.

Profesor Stanisław Gdula był przykładem wielkiego patrioty, gorąco kochającego swoją Ojczyznę i gotowego gdy trzeba w każdej chwili oddać za nią swoje życie.